Tag: le vent nous portera

Zamanın ıssızlığında dolanıp durmak, yanılmak

Parmak uçlarım aşınmış diye huysuzlanıyorum. Çok ayıp. Ulan duvarlar bile ayıramıyor iki odayı, derz dolgusu gevşemiş çözülmüş. Aralarından zaman akıyor. Sonsuzluğu hep zamansal algılıyoruz. Neden acaba. Uzantı. Zamanın sıkıp boğmasına öyle kafayı takmışız ki, sonsuzluğun da bir olasılık olduğunu bilinçaltına yamayıp, kendimizden uzaklaştırabildikçe prim yapıyoruz.¹ Ya bir saniye de, sonsuzluk nedir, bitmemek nedir, bitmesi düşünülememek nedir, … Continue reading Zamanın ıssızlığında dolanıp durmak, yanılmak

Advertisements