Yanlış çevirdim, üzgünüm – 2

2. Yürüyememiştim. Topallamıştım. Üstüne basmamak için kıvrandığımı anladığın için, gözünü kaçırmıştın. Konular değişti. Yavaşladık ama sezdirmeden. "Güven bana dostum", demiştin, "sınırın öte tarafında bunların hiçbirine gerek yok". Çaba ve diğer insansı şeylerden söz ediyorduk. Gülmeme aldırış etmedin, ama beklediğin de bu değildi. Ne zaman sonra, ya izimizi kaybettirdiğimize inandığımız, garanti ödüllere sevinmeye başladığımız o anda,... Continue Reading →

Advertisements

Yanlış çevirdim, üzgünüm – 1

1. Seni ne zamandan beri tanıyorum, unuttum. Senden çok bahsettim, ama başlangıçlarda tökezledim her seferinde. Sorularıyla köşeye sıkıştırdıklarında beni -çünkü sen de biliyorsun, bir şeyin yaşanmışlığı başı ve sonuyla yargılanır- hepten havlu atmamak için, "hatırlamak beni artık daha çok yaralıyor" gibi, şaşkınlıkla karşılanan ama üstüne çok da diyalog geliştirmeyen cevaplar verdim. Gene de, bölük pörçük... Continue Reading →

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑