Category: Kurmaca

Kim vurduya gitmek de yanına kâr kalabilir

Rüzgar çanı devirdi. Yuvarlandı bayır boyunca. Ha durdu duracak. Ya da, Ha çatladı çatlayacak derken. Rüzgar öte yandan esmeye girişti. Gücü kuvveti yerindeydi. Kolu kası tamam. Saçları etekleri ayrı havalanan kadınlar ses çıkardı. Ses büyüdü ama bir türlü yayılmadı. Çakıllar kımıldandı. Tavuklar ordan oraya. Horozlar sabit. Kasketim göğün bir tarafına takıldı. Alnımda güneş parıl parıl. … Continue reading Kim vurduya gitmek de yanına kâr kalabilir

Advertisements

Sabit yanılgılar

Ayrımsama. Güneş doğudan doğar. Dünyanın sonuna doğru okyanusta batar. Balçık denizi. Lord Byron. Zülkarneyn borusunu öttürür. Okyanusu çevreleyen bir duvar yerin yaratıklarını suyun yaratıklarından korur. Pergel. Açılır kapanır. Sabitlenir. Dünyayı dolanır. Gene de kovaladığı gerçeği bulamaz. Tükenmek düşüncelerin ölümü. Ölüm hakikatlerin büyüğü. Aşk büyüklerin düşünme biçimi. Atlılar. Pergelin krallığında, içtiği zehirden habersiz, ölümsüzlüğe baş koyar. … Continue reading Sabit yanılgılar

Aynanın karşısında uyuyakalmışsın gibi gene, ve iki vesika

Aynanın karşısında uyuyakalmışsın gibi gene, ve iki vesika

O'na Tırmanırken ittim onu. Yukarıya daha kolay çıksın istedim. Merdivenleri aklına getir, dedim. Anlamadı. Ayağı kaydı sonra. Üstüm başım tamamen toz toprak oldu. Eve gidince banyodan çıkmak yok yarım saat. İnsan kendi sağlığını gözetmeli. Ona da söyledim. Evde duştan sonra ara beni, dedim. Sen de haber verecek misin, diye sordu. Muziplik yapıyor. Sana ne kızım, … Continue reading Aynanın karşısında uyuyakalmışsın gibi gene, ve iki vesika